Gezondheid en vitaliteit;

Het belangrijkste aspect van de duivensport is de gezondheid. Zonder een goede gezondheid lukt er weinig en is de gezondheid optimaal, dan gaat alles vanzelf.

Hoe kun je nu een optimale en stabiele gezondheid bereiken? Een aantal zaken zijn daarbij van belang en wel;

– Een zeer terughoudend medicijngebruik.

– Het werken aan een optimale huisvesting.

– Het kweken uit van nature gezonde en vitale duiven.

– Het voorkomen van langdurige stress.

– Veelzijdige voeding.

 

Om met het eerste te beginnen. Het lichaam van mens en dier heeft een min of meer natuurlijke weerstand tegen aanvallen van buitenaf in de vorm van ziektes en infecties. Ook daarbij spelen de genen (weer) een grote rol. Een duif moet in evenwicht zijn met zijn natuurlijke omgeving. Dit evenwicht wordt bijvoorbeeld verstoord door de inbreng van duiven uit een ander leefmilieu. Te merken is vaak een periode van terugval in gezondheid. Dit is ook te merken bij een abrupte overschakeling naar een totaal ander voer. De darmbacteriën zijn tijdelijk uit evenwicht, totdat dit zich heeft hersteld.

Hoe bevorder je nu een natuurlijke weerstand binnen je kolonie duiven? Als eerste door niet regelmatig duiven bij te halen, maar dit eenmalig te doen als het duivenbestand aan verversing toe is. Ieder kent wel het voorbeeld  van verenigingen die een duivenruiltje doen met de jongen om daar een competitie mee te starten.

Erg leuk natuurlijk, maar al te vaak zijn deze jongen het eerst dood of kwijt. Zelf heb ik al meegemaakt dat een liefhebber winnaar werd, omdat hij als enige de duif nog had!!!

Door steeds maar bij te halen verstoor je constant het natuurlijk evenwicht van je kolonie duiven. Energie die duiven inzetten om ziektekiemen enz. te bestrijden, kunnen niet worden ingezet om vorm op te bouwen.

Denk overigens in dit verband ook aan de weerkerende problemen bij de eenhoksraces, waardoor veelvuldig medicijngebruik en grote verliezen hand in hand gingen.

De weerstand van mens en dier bestaat uit zo’n oneindige hoeveelheid onderdeeltjes dat er amper voldoende ruimte is om alles in de cellen op te slaan.

Het is zelfs zo dat veel materiaal in onderdelen opgeslagen ligt op de genen.

Op het moment dat er een infectie of ziekte uitbreekt worden deze onderdeeltjes vanuit de verschillende locaties bijeengeplakt om zsm de vijand te bestrijden.

Een duif met een goede weerstand kan dus een beginnende besmetting van meet af in de kiem smoren en houdt energie over om in vorm te komen en langduriger te blijven!

Wat gebeurt er nu wanneer liefhebbers standaard kuren tegen diverse infecties die het duivenlichaam belagen? Je houdt de duif schoon door middel van ingrijpen van buitenaf. De weerstand van binnenuit is niet meer nodig, want de duif wordt kunstmatig gezond gehouden. Stop je daarmee na het seizoen dan heeft deze duif over lange periode zijn weerstand niet scherp kunnen houden en is deze zwak en op onderdelen zelfs afwezig. Een extra gevoeligheid voor ziektes is het gevolg.

Door de jongen niet zelf de kinderziektes te laten overwinnen, maar regelmatig te kuren, schakel je ook de selectie op ziektegevoeligheid uit. Met andere woorden, je weet niet veel over de natuurlijke gezondheid ven je kolonie en door verder te kweken met deze duiven die op sportief gebied super kunnen presteren, ondermijn je jouw kolonie op de langere termijn en zul je steeds meer en zwaardere kuren nodig hebben om je duiven gezond te houden. De hoeveelheid medicijnen nadert de giftige grens die het duivenlichaam aankan en het gevolg is een kolonie, die eerst nog kunstmatig in vorm te houden was, dat uiteindelijk niet meer is, vanwege de hoeveelheid giftige stoffen in het duivenlijf. Ofwel er wordt met dezelfde soort duiven niet meer gepresteerd!!! En vergis u niet; er zijn diverse superpresterende hokken aan dit fenomeen ten onder gegaan, als de duiven tenminste niet bijtijds werden verkocht.

We zijn al zover dat er zelfs bij mensen al resistentie is vastgesteld na toediening van antibiotica tegen bepaalde ziekten. Dit ten gevolge van veelvuldige consumptie van kip en ander gevogelte uit de bio-industrie.

 

Conclusie;

Het gebruik van antibiotica e.d. zal de weerstand van de duivenkolonie op termijn dusdanig aantasten, dat goede prijzen spelen tot het verleden zal behoren! Deze zwakke weerstand wordt erfelijk op de genen vastgelegd, zodat de nakomelingen met dezelfde problemen behept zullen worden. Om nog maar te zwijgen van de schimmels die in de kunstmatig schoongehouden organen kunnen gaan woekeren. De oplossing is om alles te ruimen en met een vitale stam duiven opnieuw te starten.

 

Het werken aan een optimale huisvesting:

Onze duiven komen van oorsprong uit mediterrane streken. Deze landen kenmerken zich door overdag hoge, maar ’s nachts ook wel lage temperaturen in combinatie met een lage luchtvochtigheid. Als er voldoende zuurstof aanwezig is, kunnen duiven kerngezond blijven, mits er geen sprake is van een hoge luchtvochtigheid. Koude in combinatie met een hoge luchtvochtigheid is de reden dat de duiven na een intensief vlieg/kweekseizoen soms in een diep dal raken. De rui breekt aan, de dagen korten, de vluchten zijn voorbij en de druk is van de ketel. De verzorging is wat minder, het voer wat goedkoper, medicijnkuren blijven achterwege en de duif krijgt het zwaar. Er wordt voer gemorst, soms in de natte mest (moeten ze tegen kunnen), er komen ook nog wat duiven bij van clubleden die er mee stoppen, muizen komen weer op het hok, want op het land is niets meer te halen en dan ineens; Paratyfus! Paratyfus wordt niet voor niets een armoedeziekte genoemd! Paratyfus is met een kuur tijdelijk terug te dringen, maar als de omstandigheden niet wijzigen, binnen enkele maanden volop aanwezig. De kiemen die in rust zijn, verstopt in het duivenlichaam en op dat moment ongevoelig voor welke antibiotica dan ook, komen tot ontwikkeling op het moment dat de natuurlijke weerstand afneemt door stress en/of invloeden van buitenaf. Te denken valt aan het weer, slechte hygiëne, muizen e.d.

Juist de periode van het najaar is in mijn beleving de tijd dat we de verzorging van onze gevleugelde vrienden op peil moeten houden. Op tijd duiven uitselecteren. Op tijd stoppen met kweken. Juist nu de duiven voorzien van alles wat echt nodig is en er voor zorgen dat het niet benauwd en vochtig in de hokken wordt. Oudere duiven eruit doen. Ze verbeteren zichzelf toch niet op de kweek of vlucht. Geef jonge vitale duiven deze kans.

We zullen moeten zorgen voor een klimaatonafhankelijk hok wat droog en ruim (gelijkmatig) verlucht is. Aangenaam voor duif en liefhebber.

 

Het kweken uit van nature gezonde en vitale duiven;

Dit is als volgt te doen; Start met een gezonde duivenstam afkomstig van een liefhebber die meer selecteert, dan kuurt. Verschaf uw duiven veelzijdige voeding en bijproducten, ook regelmatig een bakje grond om in te pikken als de duiven vastzitten en tenslotte onkruidzaden verse groente en dierlijke eiwitten, zoals eivoer. In geval van winterkweek, benader dan zoveel mogelijk de normale periode in februari/maart. Tenslotte, heel belangrijk, laat de jonge duiven de kinderziektes zelf overwinnen. Het probleem van deze tijd met de jongen is dat ze de tijd niet krijgen om zelfstandig te genezen, want ze kunnen anders niet gespeeld worden. Dus toch maar kuren, zodat we zeker weten dat ze schoon aan de start verschijnen. Vervolgens regelmatig een onderhoudskuurtje om de sluimerende besmettingen vanuit de mand te onderdrukken en daar gaan we weer…….

 

 

Verhogen van de weerstand:

– Kweek uit gezonde en vitale dieren

– Zorg voor een veelzijdige voeding met nuttige bijproducten

– Laat de duiven ook in de winter trainen. Een optimale     bloedsomloop en zuurstofvoorziening is perfect voor een     goede weerstand, voorkomt stijfheid na een periode van     winterrust, en leert de duiven ook nog eens alert blijven    voor roofvogels. Terug naar de natuur betekent ook buiten   in de regen enz. mits ze maar droog de nacht in gaan.

– De hokken niet steriel reinigen evenals de drinkbakken.     Hooguit in een ziekteperiode, maar is de ziekte weer   overwonnen, dan moet door een geringe

vervuiling de weerstand weer alert gehouden worden.

– Mindere jongen zonder pardon ruimen!

– Gebruik maken van vezelrijke voeding, pre en probiotica.     Waar gezonde  bacteriën huisvesten is er geen ruimte voor   slechte bacteriën.

– Voorkom zoveel mogelijk (langdurige) stress. Zoals teveel   duiven in het hok, zodat ze steeds hun zitplaats moeten   verdedigen enz.

– Zorg dat een duif zich veilig en gelukkig voelt op het hok.

– Voorzie in de natuurlijke behoefte van uw duiven, zoals   regelmatig een bad.

 

Voorkomen van langdurige stress;

Stressvolle perioden zijn; Het azen van de jongen, het (opnieuw) drijven achter de duivin, het spenen van de jongen, het verblijf in de reismanden en de weg terug naar huis, het bijplaatsen van andere duiven, waardoor de pikorde in het hok wordt aangetast evenals de bacteriecultuur. Dan nog de rui en, met name, overbevolking! Van alle genoemde punten is overbevolking met stip als ergste aan te duiden. Dit vanwege een constante stress i.v.m. het verdedigen of verliezen van het eigen territorium en de grotere infectiedruk!

Waar stress niet valt te voorkomen, zullen we juist op deze zaken extra alert zijn om, indien nodig, meteen in te grijpen. Daarnaast moeten we de omstandigheden voor de duiven in zulke situaties zo goed mogelijk maken.

 

 

Veelzijdige voeding:

Dit punt werk ik (voorlopig) verder niet uit, omdat hierover voldoende informatie voorhanden is.
Mooiweerduiven; Het ontbreken van een natuurlijke gehardheid en weerstand evenals duiven in de winter en bij regen enz. binnenhouden heeft alles met de huidige verliezen te maken. Zeker als er alleen maar op orientatie en snelheid wordt geselecteerd!!!

 

Afsluitend een praktijkvoorbeeld;

Een paar jaar geleden maakte een goede kennis, tevens verdienstelijk fondspeler, het volgende mee. Hij voerde duiven van een bekend ras in en het duurde niet lang of ze werden allen ziek. Toch maar eens naar de dierenarts, die hij anders zelden zag. Hij kreeg voor een vermogen aan medicijnen en ondersteunende middelen mee om de duiven weer op de been te krijgen. Uiteindelijk werd het meeste weggekieperd. Het hoofdprobleem bleek toch het geel te zijn, waar hij zelf nooit tegen kuurde. Overigens werd het hok in tegenstelling tot andere fondspelers wel 2 x per dag geschrapt!

Zijn duiven bleken dus bestand tegen geel, terwijl de nieuwelingen daaraan onderdoor gingen.

Gezondheid en vitaliteit;

Het belangrijkste aspect van de duivensport is de gezondheid. Zonder een goede gezondheid lukt er dus niets en is de gezondheid optimaal, dan gaat alles vanzelf.

Hoe kun je nu een optimale en stabiele gezondheid bereiken? Een aantal zaken zijn daarbij van belang en wel;

– Een zeer terughoudend medicijngebruik.

– Het werken aan een optimale huisvesting.

– Het kweken uit van nature gezonde en vitale duiven.

– Het voorkomen van langdurige stress.

– Veelzijdige voeding.

 

Om met het eerste te beginnen. Het lichaam van mens en dier heeft een min of meer natuurlijke weerstand tegen aanvallen van buitenaf in de vorm van ziektes en infecties. Ook daarbij spelen de genen (weer) een grote rol. Een duif moet in evenwicht zijn met zijn natuurlijke omgeving. Dit evenwicht wordt bijvoorbeeld verstoord door de inbreng van duiven uit een ander leefmilieu. Te merken is vaak een periode van terugval in gezondheid. Dit is ook te merken bij een abrupte overschakeling naar een totaal ander voer. De darmbacteriën zijn tijdelijk uit evenwicht, totdat dit zich heeft hersteld.

Hoe bevorder je nu een natuurlijke weerstand binnen je kolonie duiven? Als eerste door niet regelmatig duiven bij te halen, maar dit eenmalig te doen als het duivenbestand aan verversing toe is. Ieder kent wel het voorbeeld  van verenigingen die een duivenruiltje doen met de jongen om daar een competitie mee te starten.

Erg leuk natuurlijk, maar al te vaak zijn deze jongen het eerst dood of kwijt. Zelf heb ik al meegemaakt dat een liefhebber winnaar werd, omdat hij als enige de duif nog had!!!

Door steeds maar bij te halen verstoor je constant het natuurlijk evenwicht van je kolonie duiven. Energie die duiven inzetten om ziektekiemen enz. te bestrijden, kunnen niet worden ingezet om vorm op te bouwen.

Denk overigens in dit verband ook aan de weerkerende problemen bij de eenhoksraces, waardoor veelvuldig medicijngebruik en grote verliezen hand in hand gingen.

De weerstand van mens en dier bestaat uit zo’n oneindige hoeveelheid onderdeeltjes dat er amper voldoende ruimte is om alles in de cellen op te slaan.

Het is zelfs zo dat veel materiaal in onderdelen opgeslagen ligt op de genen.

Op het moment dat er een infectie of ziekte uitbreekt worden deze onderdeeltjes vanuit de verschillende locaties bijeengeplakt om zsm de vijand te bestrijden.

Een duif met een goede weerstand kan dus een beginnende besmetting van meet af in de kiem smoren en houdt energie over om in vorm te komen en langduriger te blijven!

Wat gebeurt er nu wanneer liefhebbers standaard kuren tegen diverse infecties die het duivenlichaam belagen? Je houdt de duif schoon door middel van ingrijpen van buitenaf. De weerstand van binnenuit is niet meer nodig, want de duif wordt kunstmatig gezond gehouden. Stop je daarmee na het seizoen dan heeft deze duif over lange periode zijn weerstand niet scherp kunnen houden en is deze zwak en op onderdelen zelfs afwezig. Een extra gevoeligheid voor ziektes is het gevolg.

Door de jongen niet zelf de kinderziektes te laten overwinnen, maar regelmatig te kuren, schakel je ook de selectie op ziektegevoeligheid uit. Met andere woorden, je weet niet veel over de natuurlijke gezondheid ven je kolonie en door verder te kweken met deze duiven die op sportief gebied super kunnen presteren, ondermijn je jouw kolonie op de langere termijn en zul je steeds meer en zwaardere kuren nodig hebben om je duiven gezond te houden. De hoeveelheid medicijnen nadert de giftige grens die het duivenlichaam aankan en het gevolg is een kolonie, die eerst nog kunstmatig in vorm te houden was, dat uiteindelijk niet meer is, vanwege de hoeveelheid giftige stoffen in het duivenlijf. Ofwel er wordt met dezelfde soort duiven niet meer gepresteerd!!! En vergis u niet; er zijn diverse superpresterende hokken aan dit fenomeen ten onder gegaan, als de duiven tenminste niet bijtijds werden verkocht.

We zijn al zover dat er zelfs bij mensen al resistentie is vastgesteld na toediening van antibiotica tegen bepaalde ziekten. Dit ten gevolge van veelvuldige consumptie van kip en ander gevogelte uit de bio-industrie.

 

Conclusie;

Het gebruik van antibiotica e.d. zal de weerstand van de duivenkolonie op termijn dusdanig aantasten, dat goede prijzen spelen tot het verleden zal behoren! Deze zwakke weerstand wordt erfelijk op de genen vastgelegd, zodat de nakomelingen met dezelfde problemen behept zullen worden. Om nog maar te zwijgen van de schimmels die in de kunstmatig schoongehouden organen kunnen gaan woekeren. De oplossing is om alles te ruimen en met een vitale stam duiven opnieuw te starten.

 

Het werken aan een optimale huisvesting:

Onze duiven komen van oorsprong uit mediterrane streken. Deze landen kenmerken zich door overdag hoge, maar ’s nachts ook wel lage temperaturen in combinatie met een lage luchtvochtigheid. Als er voldoende zuurstof aanwezig is, kunnen duiven kerngezond blijven, mits er geen sprake is van een hoge luchtvochtigheid. Koude in combinatie met een hoge luchtvochtigheid is de reden dat de duiven na een intensief vlieg/kweekseizoen soms in een diep dal raken. De rui breekt aan, de dagen korten, de vluchten zijn voorbij en de druk is van de ketel. De verzorging is wat minder, het voer wat goedkoper, medicijnkuren blijven achterwege en de duif krijgt het zwaar. Er wordt voer gemorst, soms in de natte mest (moeten ze tegen kunnen), er komen ook nog wat duiven bij van clubleden die er mee stoppen, muizen komen weer op het hok, want op het land is niets meer te halen en dan ineens; Paratyfus! Paratyfus wordt niet voor niets een armoedeziekte genoemd! Paratyfus is met een kuur tijdelijk terug te dringen, maar als de omstandigheden niet wijzigen, binnen enkele maanden volop aanwezig. De kiemen die in rust zijn, verstopt in het duivenlichaam en op dat moment ongevoelig voor welke antibiotica dan ook, komen tot ontwikkeling op het moment dat de natuurlijke weerstand afneemt door stress en/of invloeden van buitenaf. Te denken valt aan het weer, slechte hygiëne, muizen e.d.

Juist de periode van het najaar is in mijn beleving de tijd dat we de verzorging van onze gevleugelde vrienden op peil moeten houden. Op tijd duiven uitselecteren. Op tijd stoppen met kweken. Juist nu de duiven voorzien van alles wat echt nodig is en er voor zorgen dat het niet benauwd en vochtig in de hokken wordt. Oudere duiven eruit doen. Ze verbeteren zichzelf toch niet op de kweek of vlucht. Geef jonge vitale duiven deze kans.

We zullen moeten zorgen voor een klimaatonafhankelijk hok wat droog en ruim (gelijkmatig) verlucht is. Aangenaam voor duif en liefhebber.

 

Het kweken uit van nature gezonde en vitale duiven;

Dit is als volgt te doen; Start met een gezonde duivenstam afkomstig van een liefhebber die meer selecteert, dan kuurt. Verschaf uw duiven veelzijdige voeding en bijproducten, ook regelmatig een bakje grond om in te pikken als de duiven vastzitten en tenslotte onkruidzaden verse groente en dierlijke eiwitten, zoals eivoer. In geval van winterkweek, benader dan zoveel mogelijk de normale periode in februari/maart. Tenslotte, heel belangrijk, laat de jonge duiven de kinderziektes zelf overwinnen. Het probleem van deze tijd met de jongen is dat ze de tijd niet krijgen om zelfstandig te genezen, want ze kunnen anders niet gespeeld worden. Dus toch maar kuren, zodat we zeker weten dat ze schoon aan de start verschijnen. Vervolgens regelmatig een onderhoudskuurtje om de sluimerende besmettingen vanuit de mand te onderdrukken en daar gaan we weer…….

 

 

Verhogen van de weerstand:

– Kweek uit gezonde en vitale dieren

– Zorg voor een veelzijdige voeding met nuttige bijproducten

– Laat de duiven ook in de winter trainen. Een optimale     bloedsomloop en zuurstofvoorziening is perfect voor een     goede weerstand, voorkomt stijfheid na een periode van     winterrust, en leert de duiven ook nog eens alert blijven    voor roofvogels. Terug naar de natuur betekent ook buiten   in de regen enz. mits ze maar droog de nacht in gaan.

– De hokken niet steriel reinigen evenals de drinkbakken.     Hooguit in een z iekteperiode, maar is de ziekte weer   overwonnen, dan moet door een geringe

vervuiling de weerstand weer alert gehouden worden.

– Mindere jongen zonder pardon ruimen!

– Gebruikmaken van vezelrijke voeding, pre en probiotica.     Waar gezonde  bacteriën huisvesten is er geen ruimte voor   slechte bacteriën.

– Voorkom zoveel mogelijk (langdurige) stress. Zoals teveel   duiven in het hok, zodat ze steeds hun zitplaats moeten   verdedigen enz.

– Zorg dat een duif zich veilig en gelukkig voelt op het hok.

– Voorzie in de natuurlijke behoefte van uw duiven, zoals   regelmatig een bad.

 

Voorkomen van langdurige stress;

Stressvolle perioden zijn; Het azen van de jongen, het (opnieuw) drijven achter de duivin, het spenen van de jongen, het verblijf in de reismanden en de weg terug naar huis, het bijplaatsen van andere duiven, waardoor de pikorde in het hok wordt aangetast evenals de bacteriecultuur. Dan nog de rui en, met name, overbevolking! Van alle genoemde punten is overbevolking met stip als ergste aan te duiden. Dit vanwege een constante stress i.v.m. het verdedigen of verliezen van het eigen territorium en de grotere infectiedruk!

Waar stress niet valt te voorkomen, zullen we juist op deze zaken extra alert zijn om, indien nodig, meteen in te grijpen. Daarnaast moeten we de omstandigheden voor de duiven in zulke situaties zo goed mogelijk maken.

 

 

Veelzijdige voeding:

Dit punt werk ik (voorlopig) verder niet uit, omdat hierover voldoende informatie voorhanden is.
Mooiweerduiven; Het ontbreken van een natuurlijke gehardheid en weerstand evenals duiven in de winter en bij regen enz. binnenhouden heeft alles met de huidige verliezen te maken. Zeker als er alleen maar op orientatie en snelheid wordt geselecteerd!!!

 

Afsluitend een praktijkvoorbeeld;

Een paar jaar geleden maakte een goede kennis, tevens verdienstelijk fondspeler, het volgende mee. Hij voerde duiven van een bekend ras in en het duurde niet lang of ze werden allen ziek. Toch maar eens naar de dierenarts, die hij anders zelden zag. Hij kreeg voor een vermogen aan medicijnen en ondersteunende middelen mee om de duiven weer op de been te krijgen. Uiteindelijk werd het meeste weggekieperd. Het hoofdprobleem bleek toch het geel te zijn, waar hij zelf niet tegen kuurde. Overigens werd het hok in tegenstelling tot andere fondspelers wel 2 x per dag geschrapt!

Zijn duiven bleken goed bestand tegen geel, terwijl de nieuwelingen daaraan onderdoor gingen.